Karin Kuiper – Überbraaf

Ofwel buitengewoon gezagsgetrouw. Dat ben ik. En dat was ik.

In al mijn dertig jaar rijbewijs heb ik één boete voor snelheidsovertreding gehad. Bij Soestdijk, omdat daar een stinkerig stukje zit waar je opeens geen 80 meer mag rijden maar 50 moet doen. Pardoes met 25 kilometer teveel voorbij dat punt gereden… suf maar waar. En in een flits lag ie daar, de boete.

‘Ogen dicht en handtekening onder de acceptgiro zetten,’ zei Karel. Het was de tijd van de papieren overschrijvingen. ‘En daarna niet meer aan denken.’
Zo gezegd zo gedaan, zou je denken, maar dat is niet helemaal zo. Omdat het mijn ENIGE snelheidsboete ooit is, blijft ie me bij en denk ik er af en toe toch nog aan.

Mijn overige boetes zijn voor onbetaald parkeren op een plek waar wel betaald had moeten worden ( een keer of zes), te laat betalen (niet meer te tellen sinds Karel overleed) en te laat inleveren (sponsorschap van de lokale bibliotheek).

Anyhow… sinds vanavond staat er een nieuwe overtreding op mijn naam, en niet zo’n kleine ook. Mijn kenteken is ingevorderd, geloof ik. Mijn scooterkenteken, bedoel ik. Mijn scooterke reed namelijk maar liefst 54 km op de rollerband. VIER-EN-VIJFTIG!! Niet dat IK er ooit zo hard mee heb gereden want, zoals gezegd, ik ben über-braaf en ik doe niet aan hardrijden, maar mijn brommertje kán het wel. En dat mag natuurlijk niet. Het is ook helemaal niet veilig, vandaar dat ik het nooit doe.

Maar meneer de (aardige) agent heeft daar uiteraard geen boodschap aan en schrijft terecht een boete uit en vordert daarbij terloops mijn kenteken in (virtueel dan, want ik had het papiertje niet bij me, mijn ID-bewijs ook niet, dus ik heb nog mazzel…)  

En nu moet ik eerst naar de scootershop om mijn brommertje weer op snorsnelheid te laten afstellen en daarna, met 24 kilometer per uur, naar het RDW-station op 26 kilometer afstand om het ding te laten herkeuren zodat ie opnieuw wordt toegelaten tot de weg.

Jazeker, ik baal. Tenslotte is dit allemaal zonde van het geld, ofwel zondegeld.

Maar tegelijk ben ik ook een beetje trots. Ik ben écht ook wel eens stout, hoor! Ik ben echt geen ongezouten haring.
En om dat te bewijzen reed ik soms 26, in plaats van 24, op een scooter die 54 kon…
Living on the edge at home, zei Karel dan.
Maar weet je, sinds de dood zijn risico’s die niet verder gaan dan je portemonnee de beste.
Spanning en sensatie op de vierkante centimeter, meer heb ik echt niet nodig.

‘Ben je niet boos dat je scooter veel te snel reed, terwijl dat niet mocht?’ vroeg Dante toen we thuis waren.
‘Nee, boosheid heeft geen zin,’ zei ik. ‘We mogen blij zijn dat we geen ongeluk hebben gehad met die scooter die veel te hard ging terwijl wij geen helm op hadden. En regels zijn er niet voor niets.’
‘Dus eigenljik moeten we een helm op, als de brommer zo hard kan?’ vroeg hij.
‘Ja,’ zei ik.  ‘Maar nog beter is om te zorgen dat de brommer niet zo hard gaat.’

Je bent braaf of je bent het niet. Ik leg me erbij neer, ik ben en blijf über-braaf. Ik hou ervan.
Maar heel soms ga ik net buiten het lijntje. Gewoon als statement. Om te laten weten dat ik braaf ben uit keuze en NIET omdat ik bang ben.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *